Kamienna Góra leży w miejscu, gdzie spotykają się trzy różne środowiska geologiczne. Na zachodzie — Góry Kamienne, zbudowane z karboński i permskich piaskowców, zlepieńców, łupków i skał wulkanicznych. Na północy — obrzeża Gór Wałbrzyskich. Na wschodzie, w rejonie Marciszowa i Wieściszowic — strefa kontaktowa masywu granitoidowego Karkonoszy ze skałami metamorficznymi Rudaw Janowickich, gdzie pojawiają się gnejsy, łupki łyszczykowe i amfibolity.

Każde z tych środowisk zachowuje się inaczej podczas wiercenia — i inaczej magazynuje wodę.

Kamienna Góra i Kotlina Kamieniogórska

Sam obszar miasta i Kotliny Kamieniogórskiej — doliny rzeki Bóbr i jej dopływów — jest wypełniony czwartorzędowymi osadami rzecznymi: piaskami, żwirami, glinami zwałowymi. Miąższość tych osadów bywa znaczna. W dnie doliny Bóbra woda bywa stosunkowo płytko — 20–40 metrów — i zazwyczaj o dobrej jakości, o ile zachowane są odpowiednie odległości od potencjalnych źródeł zanieczyszczeń.

Na wyższych terenach wokół miasta szybko wchodzimy w skały lite — i tu zaczynają się już inne realia.

Góry Kamienne — piaskowce, melafiry i porfiry

Gmina Kamienna Góra i gmina Lubawka to przede wszystkim teren Gór Kamiennych, zbudowanych ze skał osadowych i wulkanicznych z karbonu i permu: piaskowców, zlepieńców, łupków, a w wyższych partiach — twardych porfirów i melafirów. Woda gromadzi się tu w naturalnych systemach spękań i szczelin w skale.

W piaskowcach karbońskich — które dominują w rejonie Krzeszowa, Chełmska Śląskiego, Lubawki, Okrzeszyna — wiercenie przebiega sprawnie, a woda jest stosunkowo dostępna na głębokości 30–60 metrów. W twardszych porfirach i melafirach, które budują wyższe partie pasm, wiercenie jest wolniejsze, a głębokości sięgają 50–90 metrów.

Kluczowa obserwacja z terenu: piaskowce karbońskie w tym rejonie są często mocno spękane, co tworzy naturalne kolektory wody szczelinowej o dobrej wydajności. Studnie w tej strefie zazwyczaj pracują wydajnie.

Gmina Marciszów i Rudawy Janowickie — teren kontaktowy

To najtrudniejszy geologicznie teren w całym powiecie. Marciszów, Wieściszowice i okolice leżą na styku intruzji granitoidowej z metamorficznymi skałami osłony. Podłoże geologiczne jest tu bardzo niejednorodne: na niewielkiej przestrzeni mogą występować łupki chlorytowe, gnejsy, amfibolity, kwarcyty, a miejscami pirytowe strefy okruszcowania. Dokumentacja Rudawskiego Parku Krajobrazowego potwierdza, że gleby tego rejonu miejscami zawierają podwyższone stężenia metali ciężkich — wynik kontaktu skał metamorficznych z intruzją granitową.

Dla studni głębinowej oznacza to dwie ważne implikacje. Po pierwsze, konieczne jest badanie elektrooporowe przed wierceniem — bez niego ryzyko trafienia w niekorzystną strefę geologiczną jest zbyt duże. Po drugie, po uruchomieniu studni wykonujemy pełne badanie składu chemicznego i mikrobiologicznego wody — w tej strefie jest to bezwzględny wymóg, nie opcja.

Głębokość do wody w rejonie gminy Marciszów: 40–80 metrów, przy dużej zmienności między sąsiednimi działkami.